Oorlogskas Ackermans & van Haaren goed gevuld

bertrandDe Antwerpse investeringsgroep Ackermans & van Haaren (A&vH) beschikt over een goed gevulde oorlogskas. Er steekt meer dan 180 miljoen euro in. Een dezer dagen zal de groep ongetwijfeld weer toeslaan.

A&vH is vrijwel de enige grote holding die Antwerpen nog rijk is. De meeste maatschappijen zijn in de modernisering van de financiële wereld verdwenen richting Brussel. A&vH is evenwel sterk verankerd in de Antwerpse regio en volgt in dit opzicht een sterke lijn.

Terwijl haast iedereen de mond vol heeft over de latente crisis blijft de holding vrij goed presteren. Verscheidene participatiemaatschappijen uit de groep doen het zelfs uitstekend. Zo de baggergroep DEME (Zwijndrecht) die zijn omzet tijdens het eerste kwartaal met liefst 21% zag toenemen. De financiële tak deed het minstens zo goed. Delen Investments zag zijn beheerde activa met 15% stijgen en bij de Bank J. Van Breda steeg het door de klanten belegd vermogen met 8% tot 8,3 miljard euro.

A&vH is vandaag aandeelhouder in tientallen ondernemingen. Samen zijn die goed voor zo’n 19.000 werknemers.

De holding verkocht enkele tijd geleden zijn participatie in Spano Invest aan de West-Vlaamse groep Unilin. Dankzij die geïncasseerde middelen steeg de oorlogskas tot liefst 181 miljoen euro. Aangenomen mag worden dat die verse middelen op relatief korte termijn geherinvesteerd zullen worden. Er mogen van de kant van A&vH dus weer verrassingen verwacht worden.

Topman Luc Bertrand houdt zich ondertussen ietwat gedeisd. Enkele tijd terug deed hij enkele felle uitspraken over de passiviteit van de regering Di Rupo. De man kreeg naderhand bakken kritiek over zich heen gestort. Toch steekt hij zijn ongerustheid over de recente ontwikkelingen in dit land niet weg. In een gesprek met het weekblad Trends zegt hij concreet “dat hij nog nooit zo bang geweest is als vandaag.” Bertrand heeft het erover dat wij efficiënter moeten worden. “Ik begrijp niet dat onze vakbonden dat zelf niet begrijpen. Bij de vakbondstop zitten toch ook handelsingenieurs en economen? De oplossingen zijn nochtans erg simpel. Wij leven in een maatschappij waar velen een werkweek van 35 tot 37 uur hebben, plus veel ziektedagen en vakantiedagen. Dat gaat niet meer. Het is weer oorlog. Wij moeten allemaal weer aan de slag. De beste maatregel is de werkweek met enkele uren te verlengen. Dat is wat de Duitsers gedaan hebben. Dat gaf een enorme boost aan hun productiviteit.”

“Wij zitten al vijf jaar in een crisis. Maar ik ben nog nooit zo bang geweest als vandaag. De sleutel om uit die crisis te geraken is vertrouwen. Maar als ik mijn krant opendoe en lees op welke manier…. Maar ik wil niet aan politiek doen. Ik zeg alleen dit: het is zoals in een huishouden. Je mag niet meer spenderen dan wat je verdient. Wij spenderen 2 ot 3% te veel en we hebben te veel schulden. Indien wij 2 of 3% zouden besparen kan het vertrouwen terugkomen.”