Afgelopen zaterdag organiseerde het urgentieteam van het UZA een internationale studiedag rond traumabehandeling: ‘Focused Trauma conference’.  

Jaarlijks sterven ongeveer 3.000 Belgen door een ongeval thuis, op de weg, op het werk of elders. Een ernstig trauma kan een hartstilstand veroorzaken. De oorzaken zijn uiteenlopend: door overmatig bloedverlies, kneuzing van het hart, bloedophoping rondom het hart, een tekort aan zuurstof of een spanningsklaplong. Omdat de klassieke reanimatietechnieken bij zo’n hartstilstand vaak niet succesvol zijn, ging de urgentiegeneeskunde er lange tijd van uit dat deze patiënten zelden of niet gered konden worden.

“Nieuwe technieken kunnen de levens van deze  – vaak jonge – slachtoffers redden. Daarom halen we internationale experten naar België om ons deze innovatieve technieken aan te leren”, zegt urgentiearts Hannelore Raemen van het UZA.

Meer mensen kunnen worden gered door aangepaste traumabehandeling

16 tot 30 procent van de traumatische doden door hartstilstand kunnen worden vermeden door aangepaste reanimatietechnieken toe te passen. Dat blijkt uit internationaal onderzoek. “Door bij een hartstilstand bij trauma vroegtijdig de bloeding op te sporen en te stoppen, kunnen we de overleving van de traumapatiënt verbeteren. Hartstilstand ten gevolge van een klaplong kunnen we behandelen door aan beide kanten van de borstkas een gat te maken”, zegt Hannelore Raemen. “Een groot deel van de slachtoffers kan door deze interventies het trauma overleven met slechts een beperkt blijvend letsel”.

Dr. Raemen nodigde 10 internationale experten inzake traumazorg uit op een trauma conferentie om deze innovatieve technieken, die internationaal al worden toegepast, aan te leren aan Belgische urgentieartsen. De conferentie zoemt specifiek in op het onderwerp van hartstilstand ten gevolge van trauma. Dr. Raemen: “Het UZA investeert systematisch in traumatrainingen. Met dit symposium willen we bewustzijn rond traumazorg creëren en kennis delen onder Belgische urgentieartsen rond de opvang van traumapatiënten, om zo de overlevingskansen van de slachtoffers van een zwaar trauma te verhogen.”